Search

Nederlander in Beeld: Amber (27) uit Amsterdam

“We leven in een wereld van wantrouwen en het zou zo mooi zijn als iedereen in het leven staat met een gevoel van vertrouwen"


We gingen in gesprek met Amber (27) uit Amsterdam, deelnemer aan Verschil Mag Er Zijn. Volgens Amber is een gesprek dat wat we nu nodig hebben, broodnodig, want “je moet je bubbel uit om echt contact te kunnen maken”. Amber deed een eerste stap via Verschil Mag Er Zijn.



Wie ben jij?


Kun je wat meer vertellen over wie je bent?

Ik ben Amber, 27 jaar oud, en ik woon al m’n hele leven in Amsterdam. Waar we nu zitten is een fijn plekje, hier voel ik me op m’n gemak, een stukje rust in de drukke stad. Verder studeer ik geneeskunde en daarbij vind ik het heel leuk en ben ik erg enthousiast en ben ik op de kinderafdeling aan het werk. Maar ik merk ook dat ik de reguliere geneeskunde soms wat beklemmend vind en daarom ben ik op zoek naar een bredere kijk op de geneeskunde. Daarnaast hou ik heel erg van bewegen en heel erg hard sporten, lekker bezig zijn, op de benen staan en het liefst met heel veel mensen om me heen. Daar krijg ik heel veel energie van: fietsen, dansen, hockeyen, bolderen, mountainbiken, ik kan doorgaan met heel veel dingen die ik lekker vind om te doen. Maar het fijnst vind ik om dat met mensen te doen en samen te werken of samen plezier te hebben. Eventjes uit je hoofd en in je lichaam. Dat ben ik.


Waar haal je de meeste energie uit?

Eigenlijk het bewegen. Ik voel een soort warmte door mijn lichaam stromen en een glimlach op mijn gezicht. Het maakt het extra heerlijk als je erbij zweet. Dat klinkt heel vies maar dan voel je dat je lichaam aan het werk is en dan voel ik me heel krachtig en alsof ik de hele wereld aan kan. Ik ben dan niet met mijn gedachtes bezig maar aanwezig in het moment.


Wat is het beste advies wat je ooit hebt gekregen?

Een heel goed advies wat ik laatst heb gekregen en dat was wel confronterend. Iedereen geeft me altijd het advies: spring in het diepe, ga ervoor, volg je hart en je pad en het maakt niet uit wat andere denken. Maar dat doe ik al, zo sta ik in het leven. Laatst zei een arts tegen mij: je mag ook wat assertiever zijn in nee zeggen. Soms mag je ook even afremmen. Dat vind ik een heel mooi advies omdat ik dat eigenlijk het liefst niet wil, maar wel belangrijk is voor mij. Ik neem dat nu ook mee. Als ik stilsta voel ik me eerst heel erg onwennig maar dan kan ik wel echt ook bewust voelen waar mijn verlangens naartoe gaan, waar ik behoefte aan heb. Maar dat kan ook een beetje confronterend zijn, ja.



Wat is jouw kijk op de maatschappij?


Als je de Nederlandse maatschappij met één woord kan omschrijven, welk woord zou je dan kiezen?

We vinden gewoon zo veel. We leven in zo’n klein landje, maar toch kennen we elkaars buren niet en toch hebben we er een oordeel over. Zo steken Nederlanders volgens mij in elkaar. Dichtbij je eigen kijken. Het is een hele negatieve kijk op de maatschappij eigenlijk. Ik zie dit heel erg naar voren komen in de tijd waar we nu in leven.


Wat vind jij mooi aan de Nederlandse maatschappij?

De nuchterheid en het niet zo veel hoeven. Wat ik vroeger ook altijd heel mooi vond, is dat we een heel vrij land zijn. Eigenlijk vind ik dat niet meer tenzij je het vergelijkt met andere landen. We pretenderen dat alles mag en kan en niks te gek is. Voor mij geldt die vrijheid wel, ik ben in principe altijd vrij, maar heel veel mensen hebben oordelen over bepaalde groepen in ons land en ik kan me voorstellen dat andere mensen zich wel belemmerd voelen en minder vrij voelen.


Het zijn allemaal individuen dus ik wil geen generaliserende opmerkingen maken, maar er zijn natuurlijk wel oordelen over bepaalde stereotyperende groepen, bijvoorbeeld Turken en Marrokkanen die allemaal slechte dingen doen. Maar als je je buurman kent die van Marokkaanse afkomst is, kom je erachter dat het een hele lieve vent is. Maar ik kan me voorstellen dat je je minder vrij voelt als je jezelf identificeert met die groep. Dat is dan in grotere mate omdat daar de focus op ligt maar ik heb het zelf al als ik naar het ziekenhuis ga dat ik een broek aan moet zonder gaten. Klinkt heel stom maar je moet je toch op een bepaalde manier aanpassen omdat daar een bepaalde verwachting hangt.


Wat vind jij minder mooi aan de Nederlandse maatschappij?

Dat iedereen maar continu aan het wijzen is naar een ander. Wijzen, wijzen, wijzen maar wanneer zetten we het nou in perspectief? Wanneer doen we een stapje achteruit en kunnen we het relativeren? Uitzoomen, en dan zouden we in een zo veel mooiere wereld leven in Nederland. Door het wijzen voelen veel groepen zich een stuk minder vrij. Het is daarom tijd om in contact te gaan. Uit je bubbel stappen en in gesprek gaan, dat is ook al uitzoomen en relativeren. Je buurt verlaten en ergens anders heengaan, dan kun je zien dat je allemaal verbonden bent. Als je die buurman van Marokkaanse afkomst leert kennen, kom je erachter dat het een hele lieve vent is.


Hoe denk je dat dit kan veranderen?

Door in gesprek te gaan. Je moet contact maken, niet per se met woorden, kan ook met gevoel. Maar je moet wel contact maken. Echt naar elkaar luisteren, door te luisteren. Wat ik ook denk: we leven in een wereld van wantrouwen en het zou zo mooi zijn als iedereen in het leven staat met een gevoel van vertrouwen. Vertrouwen dat het allemaal goedkomt en dat iedereen uiteindelijk het goede wil en bedoelt, maar dat het in bepaalde situaties gewoon niet goed kán gaan. Dat wantrouwen komt allemaal uit angst en onzekerheid. Door iets wat je niet kent. We beginnen allemaal als kinderen die nergens bang voor zijn. Wij kunnen met z’n allen een bodem creëren die heel vruchtbaar is waar we echt iets moois van kunnen maken maar we kunnen ook een bodem creëren dat een slachtveld is en ik denk dat we daar nu een beetje zijn.


Wat vind je van Verschil Mag Er Zijn?


Waarom heb je meegedaan aan Verschil Mag Er Zijn?

Eigenlijk om contacten te maken met mensen buiten mijn bubbel. Het verhaal van iemand anders horen en andere perspectieven krijgen. En je laten verwonderen en verassen over een bepaalde blik of kijk op dingen waarvan je eigenlijk al dacht: dat is mijn mening dus zo zit het gewoon en je dan eigenlijk weer van je stuk laten brengen daardoor.


Wat vond je van de ervaring?

Ik vond het een hele goeie ervaring. Ik vond het leuk om met hem in gesprek te gaan om te kijken waar onze verschillen liggen maar ook heel erg te kijken naar waar we wel op elkaar lijken. Dat is dan ook mooi om te zien en dat werkt ook goed. Daarnaast hebben we het over onderwerpen gehad waar hij een hele andere kijk op had dan ik en heb ik veel nieuwe dingen geleerd. Hij werkt en woont op een boerderij, dat is een wereld die ik gewoon niet ken. Om hem daarover te horen vertellen en hoe hij het ervaart als boer en hoe hij kijkt naar bepaalde thema’s zoals klimaatverandering vond ik erg mooi want ik kende dat eigenlijk helemaal niet.


Heb je nieuwe inzichten gekregen?

Je hebt over alles en iedereen onbewust vooroordelen. Die wil ik niet hebben maar dat gebeurt. Bij boeren dacht ik aan een bepaald accent en ik dacht dat mensen in de stad een tolerantere blik hebben naar mensen van een andere afkomst en dat boeren wat meer een bekrompen blik hebben op de wereld. Maar ik weet dat dat niet waar is, ik wil dat graag verdedigen, ik wil niet als een stomme tut overkomen. Dat is door het gesprek wel veranderd. Het is verder kijken dan je neus lang is. Mijn vooroordeel was dat mensen in de stad dat vaker deden, dat boeren eerder kleiner kijken en leven, zonder bezig te zijn met wat er verder gebeurt in de wereld. Het gesprek heeft wel echt laten zien dat dat wel zo is.


Hoe zou jij graag zien dat de beweging zich voortzet?

Sowieso nog meer gesprekken. Ik denk dat jullie heel veel van dit soort avonden moeten organiseren waar je gewoon heel veel verschillende mensen met elkaar in contact brengt. Het zou mooi zijn als je dat nog groter kan trekken. Het lijkt mij ook best leuk om met een grotere groep samen te komen, dat je meer discussies gaat hebben met mensen uit verschillende groepen. In de vorm van een soort burgerberaad en dat je dan samen gaat werken naar een bepaalde overeenkomst. Dan kan je dat zelfs gaan toepassen om een mooiere wereld te creëren. Dat lijkt mij heel vet. Ik zie dat als een ideale wereld: de algemene bevolking kan zeggen wat hij of zij wil en vindt. Om zo te werken naar een betere maatschappij. Zo voelt iedereen zich gehoord.